Friday, 23 October 2026 08:48
Nga "Vanity Fair"/ Në fund të pranverës së vitit 2020, një burim që e dija se ishte i besueshëm më telefonoi dhe më tregoi një histori. Qeveria holandeze kishte hakuar telefonin e Jared Kushner dhe e kishte monitoruar atë teksa ai hynte në një llogari bankare me seli në Dubai. Ajo që ishte e çuditshme, tha burimi, ishte se paratë në llogari - qindra miliona dollarë - kishin ardhur nga një bankë në Azerbajxhan. Më e rëndësishmja, Kushner duket se kishte transferuar shuma të konsiderueshme parash nga llogaria e Dubait te individë të tjerë, duke përfshirë një komandant lufte, një mercenar dhe një ish-vrasës me pagesë. Historia tingëllon absurde, i thashë burimit tim. E megjithatë.
6 muaj më vonë, e gjeta veten duke folur me dikë tjetër rreth qeverisë së Emirateve të Bashkuara Arabe dhe përdorimit të mercenarëve në konfliktet rreth Lindjes së Mesme dhe Afrikës, kur e pyeta, pa menduar fare, nëse dinin diçka për Kushnerin dhe transfertat bankare nga një llogari në Emiratet e Bashkuara Arabe. I njohuri im u qetësua. Pastaj ata u përgjigjën: "Po".
Gjatë 4 viteve të ardhshme, mësova se, diku nga fundi i vitit 2017, Shërbimi i Inteligjencës dhe Sigurisë së Mbrojtjes i Holandës (MIVD) kishte bërë një zbulim të habitshëm. Një operativ i Shtabit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura të Federatës Ruse (GRU), një haker i internetit të errët i specializuar në të dhënat e vjedhura bankare, po udhëtonte për në Mbretërinë e Bashkuar për një mision spiunazhi. Ata iu drejtuan qeverisë britanike për leje për ta arrestuar atë kur ai të mbërrinte. Britanikët pranuan.
Kur shtetasi rus mbërriti në Angli, holandezët e informuan se kishte dy mundësi: mund të punonte për ta kundër GRU-së, ose britanikët do ta arrestonin. Pasi të vihej në paraburgim nga qeveria e Mbretërisë së Bashkuar, operativi do të akuzohej për spiunazh. Nëse dënohej, ai do të kalonte vite në një burg britanik. Rusi zgjodhi të ndryshonte punëdhënësin.
Më vonë atë vit, operativi rus u dha spiunëve holandezë akses në një nga asetet më të ndjeshme të GRU-së. I vendosur në Rostov të Rusisë, ekipi i hakerimit dhe kibernetikës i GRU-së operonte një server të largët në të cilin ruanin disa nga shpërblimet e tyre. Gjatë kërkimit të tyre në këto dosje sekrete, holandezët gjetën diçka të habitshme: screenshot të iPhone-it të Jared Kushner.
Në Hagë, ekipi i hakerimit MIVD u përpoq të përmbyste depërtimin rus në iPhone-in e Kushnerit. Kushner zotëronte atë që atëherë ishte modeli më i fundit, iPhone X. I lançuar në nëntor 2017, ai përmbante Face ID, një veçori sigurie të teknologjisë së fundit që Apple e kishte promovuar në lançimin e tij. Ekipi holandez ishte përpjekur të hapte kyçin e derës së telefonit, si të thuash, kur u shkoi ndërmend se rusët mund të kishin gjetur një dritare të pabllokuar për të hyrë. Hipoteza e tyre ishte e saktë. Në fillim të vitit 2018, MIVD kishte gjetur një dobësi në iPhone që u jepte atyre akses. Megjithatë, shfrytëzimi i kësaj dobësie të sigurisë nuk ishte perfekt. Disa programe i lejojnë një hakeri ta shndërrojë telefonin e një viktime në mikrofon dhe kamerë video, ta ndezë ose ta fikë telefonin dhe të tërheqë e shtojë skedarë. Zgjidhja holandeze nuk ofronte atë nivel aksesi. Në vend të kësaj, kur Kushner përdorte telefonin, ata mund të shihnin ekranin e tij. Pothuajse sapo hynin brenda, shërbimi i inteligjencës filloi të kapte çdo imazh të ekranit të Kushner kur ai e përdorte atë, duke arkivuar memorjen e tyre të mbikëqyrjes në serverat e tyre të brendshëm të kompjuterit.
Teksa monitoronin telefonin e Kushnerit, zbuluan se ai e përdorte atë për të menaxhuar një llogari bankare në Emiratet e Bashkuara Arabe. Në kohën kur spiunët holandezë kishin mundësi të kontrollonin telefonin, llogaria kishte marrë qindra miliona dollarë nga një bankë në Azerbajxhan. Vlerësimi i tyre fillestar ishte se llogaria bankare ishte e lidhur me qeverinë atje.
“Jared po kërkonte rrugë të shkurtra në diplomacinë e tij”, - tha një burim që dinte për marrëveshjen e Emirateve të Bashkuara Arabe me Kushnerin.
Për hakerët e MIVD-së, llogaria bankare u bë një mister për t'u zbuluar i inteligjencës. Pothuajse çdo gjë në të cilën ata punonin kishte një nuancë konspiracioni rus. Pak më shumë se një vit pas fillimit të presidencës së parë të Trump-it, MIVD-ja, ashtu si agjentët e FBI-së dhe prokurorët federalë në Uashington që punonin me hetimin e Robert Mueller-it, kishin vetëm një pjesë të historisë.
Kushner, sundimtari i Emirateve të Bashkuara Arabe, Mohamed bin Zayed (MBZ) dhe Mohammed bin Salman (MBS) i Arabisë Saudite, u takuan në një moment të favorshëm. MBS donte të bëhej princi i kurorës. MBZ donte të hidhte në erë marrëveshjen bërthamore të Obamës me Iranin, dhe Kushner donte që të dy ta ndihmonin atë të detyronte palestinezët të hynin në një marrëveshje që Izraeli do ta pranonte. Pavarësisht perceptimit të pasurisë së tij, Kushner nuk ishte plotësisht i pavarur financiarisht nga prindërit e tij, dhe biznesi familjar, “Kushner Companies”, përballej me një kredi prej 1 miliard dollarësh që duhej paguar për pronën e tyre, ndërtesën e zyrave në Manhattan në “666 Fifth Avenue”.
Në fillim të administratës së parë Trump, MBZ dhe MBS ofruan të paguanin për një fond të fshehtë të dedikuar për të ndihmuar administratën e re me qëllimet e politikës së jashtme. Ideja ishte të ndihmonte në pagesën e ndërtimit të murit të premtuar nga Trump midis Meksikës dhe SHBA-së, për shembull, në një përpjekje për të siguruar një mandat të dytë në Shtëpinë e Bardhë. Dy mbretërorët arabë fillimisht diskutuan me Kushnerin për të investuar më shumë se 10 miliardë dollarë në këtë përpjekje. Megjithatë, brenda disa muajsh, ndërsa MBZ e shtyu administratën Trump të ndihmonte përpjekjet e MBS për t'u bërë princi i kurorës së vendit të tij - dhe mbreti i ardhshëm - ideja më e gjerë e fondit të fshehtë të politikës së jashtme dështoi. Në vend të kësaj, MBZ dhe MBS fillimisht, dhe pastaj vetëm MBZ, futën të paktën 2 miliardë dollarë në të paktën dy llogari bankare për Kushnerin. Nuk është e qartë se si familja mbretërore i organizoi pagesat e tyre të kombinuara prej 2 miliardë dollarësh, por ata në mënyrë efektive e ndanë koston. Për qëllime shpjegimi, është më mirë të kuptohet se ku dhe si kontrollohej secila llogari bankare.
Llogaria bankare Alpha mbahej në First Abu Dhabi Bank, më e madhja në Emiratet e Bashkuara Arabe, dhe mbikëqyrej nga vëllai i MBZ, Tahnoon bin Zayed, i cili shërbente si drejtor i bankës. Duke filluar nga viti 2017, sauditët dhe emiratasit transferuan afërsisht 750 milionë dollarë në llogarinë Alpha. Alpha do të përdorej si një fond i politikës së jashtme. Këto para do të mbikëqyreshin dhe do të menaxhoheshin pjesërisht nga Kushner dhe MBZ, të cilët, në përpjekjen e tyre për të arritur një marrëveshje të madhe për t'i dhënë fund konfliktit izraelito-palestinez, besonin se harta e rajonit duhej të rivizatohej.
“Jared po kërkonte rrugë të shkurtra në diplomacinë e tij”, tha një burim që dinte për marrëveshjen e Emirateve të Bashkuara Arabe me Kushnerin. Ky person zhvilloi diskutime me zyrtarë të lartë të Emirateve të Bashkuara Arabe dhe izraelitë rreth marrëveshjes së fshehtë financiare midis Kushnerit, Emirateve të Bashkuara Arabe dhe, të paktën fillimisht, Arabisë Saudite.
“Jared i premtoi MBZ se do ta shtynte axhendën e tyre me Trumpin nëse ata do të merrnin pjesë në një fond. Ai donte normalizim me Izraelin në mënyrë që biznesi të mund të lulëzonte.” Një fond i fshehtë - një fond i përbashkët parash për objektiva diplomatike jashtë llogarive - ishte një formë e zakonshme e korrupsionit të qeverisë arabe të Gjirit, shpjegoi ky person. “Emiratasit dhe sauditët e bëjnë këtë një herë në vit. Një ose dy miliard nuk janë asgjë për ta, dhe nëse u jep atyre atë që duan, janë para të shpenzuara mirë.”
Llogaria Alpha dukej si burimi i financimit të një programi qeveritar të Emirateve të Bashkuara Arabe, me anë të të cilit MBZ u paguante burokratëve të tij pagat e tyre ose financonte shkolla të drejtuara nga qeveria. Por mënyra se si dhe nëpërmjet kujt hynin paratë në llogarinë Alpha zbuloi se ajo kishte për qëllim të mbetej sekrete, më shumë e ngjashme me një skemë të fshehtë dhe të paligjshme, duke pasur parasysh se ajo menaxhohej pjesërisht nga një këshilltar i lartë i presidentit të Shteteve të Bashkuara.
Spiunët holandezë që monitoruan llogarinë Alpha vunë re se të gjitha paratë ishin dërguar nga një bankë në Azerbajxhan në dollarë amerikanë. Azerbajxhani luan një rol unik në pastrimin e parave. Banka e tij qendrore mban nivele të larta të dollarëve amerikanë në rezervat e saj, por nuk u përmbahet standardeve më të larta të transparencës bankare. Si rezultat, bankat azerbajxhane kanë praktika të mirë-vendosura, por të pareklamuara, të shërbimit si stacione për transferta të mëdha, në të cilat një monedhë e huaj shkëmbehet për një shumë të barabartë në dollarë. Për një tarifë prej afërsisht 6 deri në 7 përqind të transaksionit, disa banka azerbajxhane do të pranojnë një transferim nga një klient që dëshiron të transferojë rialë sauditë ose dirhemë emiratanë që arrijnë në total qindra miliona dollarë. Klienti saudit ose emiratanë i dërgon paratë në bankën azerbajxhane, e cila më pas përdor një llogari të brendshme bankare të ndryshme për të transferuar dollarët ekuivalentë amerikanë në destinacionin e kërkuar nga klienti. Për audituesit, kjo tregti në hije nuk mund të dallohet.
Një audit sipërfaqësor, siç u përpoqën holandezët gjatë monitorimit të iPhone-it të Kushnerit, nuk zbuloi asgjë më shumë sesa ajo që dukej të ishte një llogari bankare e lidhur me qeverinë e Azerbajxhanit që dërgonte qindra miliona dollarë në një llogari në Dubai. Por kishte një aspekt tjetër të llogarisë Alpha që holandezët nuk mund ta shihnin ose kuptonin, një që ndihmoi në zbulimin e qëllimit sekret të parave. Kushner nuk zotëronte llogarinë bankare në First Abu Dhabi Bank. Ai ishte nënshkrues për një llogari të menaxhuar dhe në pronësi të një organizate bamirëse emirateane.
Kur MBZ dhe MBS filluan të kontribuonin për herë të parë në llogarinë Alpha në vitin 2017, Fondacioni Watani Al Emarat, një organizatë bamirëse e financuar nga qeveria e Emirateve të Bashkuara Arabe, drejtohej nga Dherar Belhoul Al Falasi.
Al Falasi ishte një teknokrat dhe anëtar i Këshillit Kombëtar Federal, si dhe mik me një nga miqtë dhe këshilltarët më të ngushtë të MBZ. Si rezultat, Al Falasi dhe Fondacioni Watani kishin një mision të dytë. Organizata bamirëse u përdor si mbulesë për të transferuar para në mbështetje të operacioneve sekrete ushtarake dhe të inteligjencës së vendit jashtë vendit. Nën mbulesën e Watanit, Al Falasi ndihmoi në lehtësimin e programeve sekrete të blerjes së armëve të Emirateve të Bashkuara Arabe, zbuloi një burim konfidencial që kishte njohuri të drejtpërdrejta për programin e përhapjes së organizatës bamirëse. Ky burim tha se emiratasit besonin se statusi i programit si një organizatë bamirëse i bënte transaksionet e saj ndërkombëtare më pak të mundshme për t'u shqyrtuar dhe për këtë arsye shërbeu si një mbulesë e dobishme për financimin e luftërave sekrete të MBZ dhe vëllait të tij.
MBZ dhe Tahnoon e bënë Kushnerin nënshkrues në llogarinë Alpha me Watanin. Si nënshkrues, Jared kishte qasje në të dhe, në teori, mund të bënte transaksione, por teknikisht nuk ishte llogaria e tij. Një mënyrë për të parë atë që bëri Kushner me llogarinë Alpha është ta imagjinojmë atë si drejtor të CIA-s. Nëse ai do të kishte drejtuar entitetin qeveritar që menaxhonte dhe drejtonte programe sekrete të huaja, duke e mbajtur llogarinë, përsëri, me miratimin presidencial dhe zbulimin e kongresit, sjellja e Kushnerit do të kishte qenë brenda përgjegjësive të punës së tij. Por ai nuk ishte drejtor i CIA-s, pozicioni i të cilit miratohet nga Senati dhe operacionet e së cilës mbikëqyren dhe i japin llogari Kongresit. Në vend të kësaj, Kushner mbikëqyrej vetëm nga vjehrri i tij, i cili, sipas 4 zyrtarëve të lartë të administratës Trump - dy këshilltarë të sigurisë kombëtare, një shef i stafit të Shtëpisë së Bardhë dhe një ish-drejtor i CIA-s - nuk ishin në dijeni të ndonjë autorizimi presidencial për Kushnerin për të hyrë në një llogari bankare të një qeverie të huaj. (Megjithatë, avokati i Kushnerit tha se Kushneri nuk bëri asnjë marrëveshje apo rregullim me udhëheqës ose zyrtarë në vende të huaja për të cilat nuk ishte rënë dakord nga Presidenti i Shteteve të Bashkuara dhe që nuk ishte në interesin më të mirë të Shteteve të Bashkuara.
Pavarësisht nëse ai ishte nënshkrues apo pronar, rregulloret e qeverisë federale dhe Shërbimi i të Ardhurave të Brendshme kërkonin që Jared të zbulonte aksesin e tij në llogari. Nëse nuk zbulohej dhe miratohej nga qeveria amerikane dhe nuk raportohej në deklaratat e tij tatimore, aksesi i Kushner në llogarinë Alpha mund të ketë shkelur ligjin amerikan. (Një avokat i z. Kushner mohoi që klienti i tij të kishte ndonjë njohuri ose lidhje me Al Falasi, bamirësinë Watani ose një llogari bankare në Emiratet e Bashkuara Arabe dhe deklaroi se ai kishte përmbushur të gjitha kërkesat ligjore kur merrej me qeveritë e huaja.
Përveç llogarisë bankare Alpha, MBZ vendosi para në të paktën një llogari tjetër të destinuar për Kushnerin. Deri në pranverën e vitit 2018, princi i kurorës kishte transferuar afërsisht 1 miliard dollarë në Izrael nëpërmjet Azerbajxhanit për Kushnerin. Ne do ta quajmë këtë llogari si llogaria bankare Beta. Nuk është e qartë se si kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu mësoi për herë të parë për paratë e MBZ për Kushnerin, por një person i informuar për llogarinë Beta më tha se kryeministri e inkurajoi Kushnerin që t'i depozitonte paratë në Bankën Qendrore Izraelite, në atë që duket të jetë një llogari qeveritare. Është gjithashtu e paqartë se si Kushner i përdori paratë që Emiratet e Bashkuara Arabe depozituan në llogarinë Beta për të, por sipas personit që ka dijeni për paratë, ndarja e tyre ishte për përfitim personal të Kushnerit. Por, ashtu si me llogarinë Alpha, kishte të dhëna në mënyrën se si menaxhohej llogaria Beta.
Banka Qendrore e Izraelit nuk operon llogari personale. Banka mban dhe transferon vetëm fonde qeveritare. Llogaritë qeveritare përdorin një sistem me çelësa të dyfishtë, i cili kërkon dy individë të autorizuar për të bërë çdo transferim nga llogaria si një mekanizëm mbikëqyrës. Netanyahu i kërkoi Kushnerit ta informonte atë përpara se të kryente ndonjë transaksion nga llogaria Beta.
Për ta bërë këtë, Kushner i kaloi mesazhet e tij nëpërmjet Ambasadorit David M. Friedman, i cili takohej shpesh me Netanyahun. Me paratë në Bankën Qendrore, do të ishte e vështirë, nëse jo e pamundur, të lidhej pagesa e MBZ me Jaredin. Është e paqartë nëse spiunët në Holandë kishin ndonjë tregues të llogarisë Beta. (Ambasadori Friedman mohoi se kishte ndonjë dijeni ose përfshirje me para të Emirateve të Bashkuara Arabe të vëna në dispozicion të Kushnerit, ose se ai kishte kaluar mesazhe në emër të Kushnerit. "Nuk di absolutisht asgjë për asnjë nga këto akuza," tha Friedman, "dhe akuzat specifike për mua ose përfshirjen time të dyshuar në këtë skemë të dyshuar janë 100% të rreme." Avokati i Kushnerit tha gjithashtu se Kushner "nuk e ka idenë" për ndonjë llogari të tillë dhe këmbënguli se "nuk ka llogari dhe nuk ka pasur kurrë".
Me sa duket, Kushner u përball me sfidën e zhvendosjes së parave nga llogaria Beta në Izrael në llogari të tjera ku ai mund të kishte akses të pakontrollueshëm në fonde. Një person që punoi me Kushnerin për të zhvendosur paratë jashtë Izraelit tha se shumica e tyre shkuan në llogari bankare në Qipro përpara se të zhvendoseshin diku tjetër.
Gjatë marrëveshjes sekrete financiare të Kushnerit me MBZ-në, ai ndihmoi në negocimin e një llogarie të tretë, krejtësisht të veçantë. Si pjesë e asaj që në atë kohë ishte një ngrohje sekrete e marrëdhënieve diplomatike midis Izraelit dhe Emirateve të Bashkuara Arabe, Kushner ndihmoi në negocimin e një marrëveshjeje nga Izraeli për të ndihmuar në mbrojtjen e Emirateve të Bashkuara Arabe nga një sulm i madh ushtarak iranian. Megjithatë, Emiratet e Bashkuara Arabe kishin nevojë të mbulonin koston e mbrojtjes emergjente dhe qeveria bëri fshehurazi një transferim tjetër në Bankën Qendrore të Izraelit. Kjo ishte diçka si një fond mbrojtjeje për ditë me shi. Të kombinuara, të tre llogaritë përfaqësonin një politikë të jashtme sekrete të negociuar nga Kushner me udhëheqësit e Izraelit, Emirateve të Bashkuara Arabe dhe Arabisë Saudite.
Edhe pse pozicioni i Kushnerit si këshilltar i lartë i presidentit Trump ishte i papaguar, ai ishte një punonjës zyrtar qeveritar. Jo vetëm që pozicioni i tij kërkonte deklarime financiare për rregulloret e etikës, por çdo vit që punonte në Shtëpinë e Bardhë, ai duhej të paraqiste një formular financiar publik dhe konfidencial, të njohur si Raporti i Zbulimit Financiar Publik të Personelit të Degës Ekzekutive, i njohur edhe si një deklarim 278e. Meqenëse ai kishte qasje në sekrete të klasifikuara qeveritare, Kushner ishte i detyruar të zbulonte çdo llogari bankare në të cilën ai kishte qasje si nënshkrues - ose përfitues.
Tradhtia e dukshme e besimit publik nga Kushner, megjithatë, shkoi përtej dështimit të tij për të zbuluar llogarinë sekrete Alpha në Emiratet e Bashkuara Arabe ose llogarinë Beta në Izrael. Duke i dhënë atij akses në afërsisht 2 miliardë dollarë, pavarësisht se si u përdorën paratë, MBZ dhe MBS po paguanin për ndikimin e tij brenda qeverisë amerikane. Çdo përpjekje që ai bëri për të formësuar politikën amerikane që vinte nga një qeveri e huaj që i kishte siguruar atij para do ta bënte atë agjent të një fuqie të huaj. Ligji amerikan kërkon që qytetarët që lobojnë në emër të një fuqie të huaj të deklarojnë veten dhe vendin në emër të të cilit po punojnë në Departamentin e Drejtësisë.
Një ish-prokuror që punoi në hetimin e Mueller tha se nëse Kushner u premtoi diçka MBZ dhe MBS në këmbim të parave që ata i ofruan - edhe nëse ishte vetëm duke folur me vjehrrin e tij - ai mund të ketë shkelur ligjet federale për ryshfetin, si dhe statutin e agjentëve të huaj. (Avokati i z. Kushner mohoi që Kushner të ketë shkelur ndonjë ligj ndërsa shërbente në Shtëpinë e Bardhë.)
Ky është një fragment ekskluziv i publikuar nga “Vanity Fair” i librit “Princër dhe Hajdutë: Komploti Sekret i Jared Kushner dhe Mohamed bin Zayed për të Ribërë Lindjen e Mesme” i shkruar nga Matthew Cole. Libri zbulon se si llogaritë bankare lidhën dhëndrin e presidentit, ish-këshilltar i lartë, me Izraelin, Emiratet e Bashkuara Arabe dhe Arabinë Saudite.
