Lidhje


“Nuk ka mbaruar”- Izraeli zotohet të vazhdojë me sulmet ndaj Iranit dhe Hezbollahut

 


Ndërsa presidenti amerikan Donald Trump shprehet optimist për një përfundim të afërt të luftës, kryeministri i Izraelit, Benjamin Netanyahu, ka paralajmëruar përshkallëzim të mëtejshëm të operacioneve ushtarake në rajon.

 

Netanyahu bëri të ditur se Izraeli do të vazhdojë të sulmojë si në Iran ashtu edhe në Liban, duke theksuar se operacionet synojnë dobësimin e kapaciteteve strategjike të kundërshtarëve.

 

“Ne po shkatërrojmë programin e raketave dhe programin bërthamor, dhe vazhdojmë t’i japim goditje të rënda Hezbollahut”, deklaroi ai.

 

Konflikti ka shpërthyer pas sulmeve të ndërmarra nga Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli ndaj Iranit, duke rritur ndjeshëm tensionet në Lindjen e Mesme. Megjithatë, Trump ka lënë të kuptohet se ekziston një “shans shumë i mirë” për arritjen e një marrëveshjeje me Teheranin.

 

Në të njëjtën kohë, presidenti amerikan ka udhëzuar ushtrinë e SHBA-së të shtyjë të gjitha sulmet ndaj termocentraleve dhe infrastrukturës energjetike iraniane.


BE–Australi, marrëveshje strategjike e dyfishtë: siguri dhe tregti e lirë me ndikim miliardash në ekonomi dhe zinxhirë furnizimi

Bashkimi Evropian dhe Australia kanë finalizuar një paketë të gjerë marrëveshjesh që përfshin një partneritet të ri në fushën e sigurisë dhe mbrojtjes, si dhe një marrëveshje të tregtisë së lirë me përfitime të konsiderueshme ekonomike dhe gjeostrategjike. Dokumentet hynë në fuqi menjëherë pas nënshkrimit dhe konsiderohen një hap i rëndësishëm në forcimin e aleancave ndërkombëtare të BE-së në një kontekst tensionesh globale dhe riorganizimi të tregjeve.

 

Kryeministri australian Anthony Albanese theksoi se partneriteti i sigurisë synon të thellojë bashkëpunimin në fusha kritike si siguria kibernetike, lufta kundër terrorizmit dhe përballja me kërcënimet hibride, duke përfshirë edhe shkëmbimin e zgjeruar të inteligjencës, zhvillimin e kapaciteteve të përbashkëta për reagim ndaj kërcënimeve të reja, si dhe koordinimin në luftën kundër radikalizimit online dhe financimit të terrorizmit. Një element i ri është edhe nisja e një dialogu të strukturuar për sigurinë hapësinore, ndërsa marrëveshja parashikon edhe ushtrime të përbashkëta dhe bashkëpunim operacional.

 

Nga ana e mbrojtjes, ministri australian Richard Marles nënvizoi se partneriteti krijon bazën për integrim më të thellë në zinxhirët e prokurimit ushtarak, duke hapur rrugë për kompanitë australiane të teknologjisë së mbrojtjes që të lidhen me industrinë evropiane. Kjo pritet të kontribuojë drejtpërdrejt në zhvillimin e kompleksit ushtarako-industrial australian dhe në rritjen e ndërveprimit teknologjik midis dy tregjeve.

 

Paralelisht, marrëveshja e tregtisë së lirë e arritur mes Presidentes së Komisionit Evropian Ursula von der Leyen dhe Albanese përfaqëson një nga sukseset më të mëdha tregtare të fundit për BE-në. Ajo parashikon eliminimin e pothuajse të gjitha tarifave doganore për produktet evropiane, duke gjeneruar kursime të drejtpërdrejta prej rreth 1 miliard euro në vit për eksportuesit e BE-së. Sipas vlerësimeve të Komisionit, eksportet evropiane drejt Australisë pritet të rriten deri në +33% gjatë dekadës së ardhshme.

 

Marrëveshja mbulon sektorë kyç industrialë dhe bujqësorë, me rritje të konsiderueshme të parashikuara për kategori specifike: produktet e qumështit deri në +48%, automobilat +52% dhe kimikatet +20%. Tarifat do të reduktohen gradualisht në 0%, me një afat të përcaktuar, përfshirë produkte si djathi (brenda 3 viteve), si dhe verën, çokollatën dhe ushqimet e përpunuara.

 

Megjithatë, negociatat u përballën me vështirësi në sektorin bujqësor, veçanërisht për mishin. Kompromisi përfundimtar përfshin kuota vjetore prej 30,600 tonësh për mishin e viçit dhe 25,000 tonësh për mishin e deles, të shoqëruara me një mekanizëm mbrojtës (safeguard clause) që lejon BE-në të ndërhyjë në rast të një rritjeje të papritur të importeve që mund të destabilizojnë tregun e brendshëm.

 

Një dimension kritik i marrëveshjes është edhe sigurimi i aksesit të BE-së në lëndë të para strategjike, si litiumi, mangani dhe alumini, të cilat konsiderohen thelbësore për tranzicionin energjetik dhe konkurrueshmërinë industriale evropiane, veçanërisht në sektorin e baterive dhe teknologjive të gjelbra. Në këmbim, BE-ja ka bërë disa lëshime, si ruajtja e taksës australiane për makinat luksoze, megjithëse rreth 75% e automjeteve elektrike evropiane përjashtohen nga kjo taksë.

 

Në planin politik dhe gjeostrategjik, marrëveshja shihet si pjesë e një strategjie më të gjerë të BE-së për të diversifikuar partneritetet tregtare dhe për të reduktuar varësitë, veçanërisht pas rikthimit të Donald Trump në Shtëpinë e Bardhë në vitin 2025. BE-ja ka intensifikuar paralelisht marrëveshjet me vende si Meksika, Zvicra dhe Indonezia, ndërsa marrëveshja me Mercosur pritet të hyjë në fuqi përkohësisht më 1 maj, pavarësisht sfidave ligjore.

 

Komisioneri i Tregtisë Maroš Šefčovič theksoi se prioriteti tani është transformimi i këtyre marrëveshjeve në rezultate konkrete ekonomike, ndërsa shefja e diplomacisë evropiane Kaja Kallas nënvizoi dimensionin e sigurisë: “Edhe pse të ndarë nga oqeanet, siguria jonë është e pandashme”.

 

Në të njëjtën kohë, sfondi ndërkombëtar mbetet i tensionuar. Shtetet e Bashkuara kanë paralajmëruar se mund të kufizojnë eksportet e gazit natyror të lëngshëm (LNG) drejt Evropës nëse nuk arrihet një marrëveshje më e favorshme tregtare për produktet amerikane, duke shtuar presionin mbi BE-në në një moment kritik për sigurinë energjetike.

 

Në këtë kuadër kompleks, marrëveshja BE–Australi përfaqëson një instrument të shumëfishtë: rritje ekonomike me ndikim miliardash, sigurim të zinxhirëve kritikë të furnizimit, integrim në mbrojtje dhe rritje të kapaciteteve strategjike, duke konsoliduar pozicionin e Evropës në një rend global gjithnjë e më konkurrues.


54 për qind votuan kundër në referendum - Sa e pengon Melonin dështimi i reformës në drejtësi?

 

Reforma e drejtësisë që planifikonte kryeministrja italiane Meloni dështoi. Në referendum thuajse 54 për qind votuan kundër.

 

Kryeministrja e Italisë, Giorgia Meloni, dështoi me planet e saj për të arritur përmes një referendumi popullor një reformë të thellë të drejtësisë italiane. Sipas rezultatit paraprak përfundimtar, rreth 54 për qind e italianëve e refuzuan reformën, dhe vetëm rreth 46 për qind votuan pro saj.

 

Meloni e pranoi humbjen dhe tha në një video në kanalin e saj në Instagram: “Italianët vendosën. Dhe ne do ta respektojmë këtë vendim.” Kryetarja e partisë Fratelli d’Italia (Vëllezërit e Italisë) e quajti përfundimin e referendumit si një “mundësi të humbur për modernizimin e Italisë”.

 

Megjithatë ajo theksoi se do të vazhdojë “punën për të mirën e kombit”. Para referendumit Meloni e kishte përjashtuar mundësinë e marrjes së përgjegjësive personale në rast humbjeje.

 

Reforma ishte një nga projektet kryesore të qeverisë italiane dhe parashikonte ndryshime në disa nene të Kushtetutës italiane. Një nga pikat kryesore ishte ndarja e karrierave të gjyqtarëve dhe të prokurorëve, siç është e zakonshme në shumicën e vendeve evropiane.

 

Gjithashtu, parashikohej krijimi i organeve të reja të vetëqeverisjes për gjyqtarët dhe prokurorët. Në përbërjen e këtyre organeve synohej të merrte pjesë edhe parlamenti, çka do t’i jepte politikës më shumë ndikim në vendimet për personelin.

 

Kundërshtarët shohin rrezik për pavarësinë e drejtësisë

 

Meloni dhe aleatët e saj e konsideronin këtë reformë si një hap për t’i bërë gjyqtarët dhe prokurorët më të pavarur nga ndikimet politike dhe për ta bërë sistemin e drejtësisë në tërësi më efikas. E djathta italiane pretendon prej dekadash se pjesë të mëdha të drejtësisë mbajnë anën e së majtës.

 

Kundërshtarët, kryesisht opozita italiane, paralajmëroi për një ndërhyrje në pavarësinë e drejtësisë. Ata e akuzuan Melonin se synonte të rrisë ndikimin e saj mbi sistemin gjyqësor.

 

Sipas tyre sidomos prokuroria mund të bëhej pre e ndikimit politik, ndërsa problemet strukturore si zgjatja e proceseve gjyqësore dhe mbipopullimi i burgjeve do të mbeteshin të pazgjidhura.

 

Për Melonin rezultati është një humbje e rëndë dhe kjo vetëm një vit e gjysmë para zgjedhjeve të rregullta parlamentare. Referendumi konsiderohej gjithashtu si një test për zgjedhjet e planifikuara për vjeshtën e vitit 2027.

 

Këtë e nënvizon edhe profesori i së drejtës kushtetuese, Nicola Lupo, nga Universiteti Luiss në Romë. Sipas Lupos, referendumi shihej nga italianët i lidhur ngushtë me Melonin dhe qeverinë e saj. Prandaj, “Jo”-ja në referendum është më shumë se një refuzim i reformës së drejtësisë.

 

Megjithatë aktualisht Meloni dhe partia e saj, Fratelli d’Italia, vazhdojnë të jenë shumë përpara të gjitha partive të tjera në sondazhe. Pjesëmarrja në votime ishte shumë e lartë për një referendum, rreth 58 për qind, ndërsa të drejtën e votës e kishin mbi 46 milionë qytetarë./DW


Irani vendos kushtet për marrëveshje me SHBA dhe Izraelin. Cilat janë lëshimet që mund të bëhen?

 

Irani ka paraqitur një sërë kushtet në mënyrë që një marrëveshje të arrihet me SHBA dhe Izraelin, çka do të sjellë edhe fundin e luftës në Lindjen e Mesme, pasojat e së cilës po ndjehen kudo në botë me rritjen e çmimit të karburanteve dhe jo vetëm.

 

Sipas raportimeve të Channel 12, zyrtarët iranianë kërkojnë garanci të forta për të shmangur konfliktet e ardhshme, si dhe një marrëveshje të re për Ngushtica e Hormuzit—një nga pikat më të rëndësishme të transportit global të naftës. Propozimi synon vendosjen e kontrollit iranian mbi këtë korridor jetik detar, çka do të kishte ndikim të madh në tregtinë ndërkombëtare të energjisë.

 

Në të njëjtën kohë, Teherani kërkon mbylljen e bazave ushtarake të Shtetet e Bashkuara në Lindjen e Mesme, si dhe kompensim financiar për dëmet e shkaktuara gjatë konfliktit. Këto kërkesa përbëjnë një sfidë të drejtpërdrejtë për interesat strategjike të Uashingtonit dhe aleatëve të tij në rajon.


Megjithatë, një raport i dytë sugjeron se pas kushteve mund të ketë edhe lëvizje më fleksibile nga ana e Iranit. Sipas burimeve të cituara nga pala amerikane, Irani mund të jetë i gatshëm të ngrijë programin e tij të raketave balistike për një periudhë pesëvjeçare dhe të kufizojë pasurimin e uraniumit.


Gjithashtu, Teherani mund të pranojë negociata mbi rezervat e uraniumit të pasuruar deri në 60% dhe të lejojë inspektime nga Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë Atomike mbi centrifugat ekzistuese. Një tjetër element i rëndësishëm është edhe mundësia e ndalimit të financimit për grupet e armatosura aleate në rajon, si Hezbollahu dhe Hamasi.


Këto zhvillime tregojnë kompleksitetin e lartë të negociatave, ku çështje si kontrolli i Ngushticës së Hormuzit, prania ushtarake amerikane dhe programi bërthamor iranian mbeten pika kyçe që do të përcaktojnë fatin e një marrëveshjeje të mundshme dhe stabilitetin në Lindjen e Mesme.


Mojtaba Khamenei pranon negociatat me SHBA?

 

Udhëheqësi Suprem i Iranit, Mojtaba Khamenei mund të ketë rënë dakord të negociojë me Shtetet e Bashkuara për një marrëveshje të mundshme që do të shënonte një hapje diplomatike mes konfliktit të vazhdueshëm.

 

Gazeta izraelite shkruan se Mojtaba Khamenei kishte miratuar bisedimet dhe se është drejt një marrëveshje të mundshme.

 

“Udhëheqësi i ri suprem i Iranit ka rënë dakord të negociojë me SHBA-në dhe të arrijë një marrëveshje, mes armiqësive të vazhdueshme”, sipas një raporti të Al Arabiya, duke cituar gazetën izraelite Yedioth Ahronoth.

 

Ministri i Jashtëm iranian, Abbas Araghchi shkruan më tej gazeta, e informoi të dërguarin e SHBA-së, Steve Witkoff se Udhëheqësi Suprem kishte miratuar bisedimet që synonin arritjen e një marrëveshjeje të mundshme.

XS
SM
MD
LG