MES DREJTËSISË DHE STABILITETIT: KOSOVA PËRBALLË VERDIKTIT TË HAGËS
Redi Shehu ka dalë kundër projektit për krijimin e një “shteti bektashi”, duke e cilësuar atë si një nismë me pasoja serioze politike, kushtetuese, fetare dhe shoqërore.
Në botën e politikanëve të zakonshëm, kur kryeministri të heq nga detyra pa dhënë asnjë motivacion dhe pa të premtuar asnjë post publik, reagimi minimal do të ishte një heshtje ose një dalje "me leje shëndetësore". Por ne nuk jetojmë në një botë të zakonshme; ne jetojmë në Shqipëri, ku shkarkimi nga detyra nuk është ndëshkim, por një "nder i madh" që duhet kthyer mbrapsht me interes.
Shkarkimi i Besfort Lamallarit nga posti i Ministrit të Brendshëm ofroi një leksion me vlera kombëtare politike. Pasi u fshi nga harta e kabinetit qeveritar pa asnjë shpjegim, Lamallari nxitoi të hapë rrjetet sociale jo për të kërkuar llogari, por për të thurur ode mirënjohjeje për Kryeministrin Edi Rama.
Sipas logjikës së postimit, të të heqin nga puna pa asnjë sqarim është midis "eksperiencës jetësore" dhe "bekimit hyjnor". Lamallari e quan kohën e tij në ministri si "librin e jetës", ndonëse kapitulli i fundit i këtij libri u shkrua me gomën e fshirjes së Edi Ramës. Më e bukura prej të gjithave? Deklarata se tani do të ketë "kënaqësinë e veçantë t'ia kthejë nderin e lartë" kryeministrit.
Se si i kthehet nderi dikujt që sapo të hapi derën e zyrës pa të thënë as "më fal", kjo mbetet një nga enigmat më të mëdha të diplomacisë shqiptare. Ndoshta do t'i dërgojë një shportë me fruta, ose ndoshta "nderi" do të jetë pranimi i ndonjë postimi dytësor ku mund të vazhdojë të thotë "Faleminderit që më hoqët".
Edi Rama, nga ana e tij, zgjodhi mjeshtërinë e heshtjes. Nuk dha asnjë motivacion pse e hoqi dhe as nuk u lodh të njoftonte se ku do ta plplasë ish-ministrin në vazhdimësi. Sepse pse të humbësh kohë me sqarime kur e di që pala tjetër do të falënderojë publikisht gjithsesi?
Në fund, fituesi i madh mbetet Ervin Demo, i cili mori urimet më të ngrohta nga paraardhësi i tij. Sepse në piramidën e sotme politike, rregulli i parë është i qartë: nuk ka rëndësi si hyn në ministri, rëndësi ka që kur të nxjerrin me shkelm, të kthehesh nga dera e të thuash: "Faleminderit për këpucën, ishte me të vërtetë e rehatshme!"
Presidenti i Turqisë, Recep Tayyip Erdogan, përdori tone të forta pas mbledhjes së Këshillit të Ministrave, duke deklaruar se Ankaraja nuk do të qëndrojë pasive përballë veprimeve që, sipas tij, synojnë të rrethojnë Turqinë në rajon.
Erdogan nuk përmendi një shtet konkret në këtë pjesë të deklaratës, por paralajmëroi se palët e tjera nuk duhet ta interpretojnë qëndrimin e përmbajtur të Ankarasë si dobësi.
skush të mos nxjerrë përfundime të gabuara nga qëndrimi ynë”, deklaroi presidenti turk, duke theksuar se Turqia nuk do të lejojë ndërhyrje në territoret që i konsideron pjesë të atdheut të saj.
Erdogan tha se Ankaraja po ndjek nga afër zhvillimet në rajon dhe nuk do të qëndrojë indiferente ndaj veprimeve që i konsideron armiqësore.
“Nuk do të qëndrojmë mënjanë duke parë hapa armiqësorë që synojnë rrethimin e vendit tonë në rajon”, tha ai.
Presidenti turk e përsëriti mesazhin duke përdorur termin “ndërhyrje kirurgjikale” në kuptimin politik të ndërhyrjeve ose krijimit të fakteve të kryera.
“Dua ta them qartë: qëndrimi ynë i përmbajtur të mos krijojë iluzione të tjera te askush. Në këto territore nuk do të lejojmë askënd të kryejë ndërhyrje kirurgjikale. Nuk do të qëndrojmë në tribuna duke parë lëvizje armiqësore që synojnë rrethimin e vendit tonë në rajon”, deklaroi Erdogan.
Ai argumentoi gjithashtu se Turqia nuk kërkon përplasje me vende apo komunitete të tjera.
“Turqia nuk është kundër asnjë vendi, shoqërie, feje apo qytetërimi”, tha Erdogan, duke shtuar se synimi i Ankarasë është të vazhdojë rrugën e saj si një “shtet i pavarur dhe i begatë” në një mjedis të vështirë gjeopolitik.
Presidenti turk e lidhi forcimin e vendit të tij me përpjekjet për stabilitet rajonal dhe deklaroi se kundërshtarët e kësaj politike nuk mund ta ndalin atë. Ai tha gjithashtu se Ankaraja synon të forcojë marrëdhëniet dhe bashkëpunimin me vendet e rajonit, duke vënë theksin te aleancat, uniteti dhe solidariteti.
Erdogan kritikon Izraelin
Në një pjesë tjetër të deklaratës, Erdogan kritikoi drejtpërdrejt Izraelin, të cilin e bëri përgjegjës për luftën në Lindjen e Mesme dhe pasojat e saj në rajon.
Sipas presidentit turk, kostoja e konfliktit nuk prek vetëm Iranin ose vendet e Gjirit, por ka pasoja edhe për komunitetin ndërkombëtar.
Erdogan akuzoi Izraelin se me politikën e tij ka minuar marrëveshjen e qershorit, e cila, sipas tij, kishte krijuar mundësi për uljen e tensioneve në rajon.
“Stuhia e krizave në rajonin tonë nuk do të qetësohet derisa të ndryshojë kjo mendësi ekstreme, e cila e sheh edhe mundësinë më të vogël për paqe si kërcënim”, deklaroi ai.
Ndërkohë, mediat turke kanë rikthyer në diskutim qëndrimin e kahershëm të Ankarasë për mundësinë e zgjerimit të ujërave territoriale greke në 12 milje detare.
Raportimet i referohen qëndrimit të miratuar nga Asambleja e Madhe Kombëtare e Turqisë në vitin 1995, i njohur gjerësisht si “casus belli”, ndërsa debati lidhet me deklaratat e fundit greke mbi të drejtën për zgjerimin e ujërave territoriale.
Kjo çështje mbetet një prej pikave të ndjeshme në marrëdhëniet greko-turke dhe në diskutimet për ekuilibrat në Egje.
Më 23 prill, ministri i Mbrojtjes Ermal Nufi deklaroi në Kuvend se Shqipëria tashmë prodhon armë që përdoren në konflikte, duke përmendur konkretisht “Advanced Arms Technology” si shembull të këtij aktiviteti. Por të dhënat zyrtare të Tatimeve ngrenë një pikëpyetje të fortë: kompania rezulton me vetëm dy të punësuar, administratoren Arjeta Puca dhe magazinierin Serxhio Gj.
Kontrasti mes deklaratave për prodhim armësh dhe numrit minimal të punonjësve ka shtuar dyshimet mbi atë se çfarë aktiviteti kryhet realisht nga kompania dhe çfarë kapacitetesh prodhuese zotëron ajo në Shqipëri.
Debati është bërë edhe më i fortë pas përgjimeve të publikuara nga Arben Ahmetaj. Sipas pretendimeve të tij, në materialet audio aksioneri Ron Yeffet dëgjohet duke diskutuar për importimin e armëve dhe municioneve nga Sudani dhe paketimin e tyre në Shqipëri.
Nëse këto pretendime provohen, pyetja kryesore nuk do të jetë më vetëm sa armë prodhon realisht “Advanced Arms Technology”, por nëse Shqipëria po shërben edhe si pikë importi, paketimi apo tranziti për armatime me origjinë nga vende të treta. Pikërisht për këtë arsye kërkohet transparencë mbi aktivitetin e kompanisë, burimin e armatimeve, destinacionin e tyre dhe rolin që kanë institucionet shtetërore në gjithë këtë proces.