Lidhje


Pas presioneve ndërkombëtare, jep sërish dorëheqjen kryeministri i Republikës Sërpska

 

Kjo është hera e dytë që Savo Miniq jep dorëheqje nga posti i kryeministrit.

 

Kryeministri i entitetit të Bosnje e Hercegovinës, Republika Sërpska (RS), Savo Miniq, ka dhënë dorëheqje nga ky post.

 

Ai njoftoi për dorëheqjen e tij gjatë një konference për media të mbajtur në Banjallukë më 16 mars. Ai tha po ashtu se është konsultuar me presidentin e Republikës Sërska, Sinisha Karan, dhe se ai do ta propozojë sërish për mandatar për ekzekutivin e ri.

 

Miniq, që është anëtar i Aleancës së Socialdemokratëve të Pavarur, subjekt i Millorad Dodikut, shtoi se e ka mbështetjen e shumicës në Kuvendin Popullor të RS-së.

 

Ai tha se për këtë hap u vendos me qëllim që të sigurohet legaliteti dhe legjitimiteti i Qeverisë, duke shtuar se ka kundërshtime edhe nga ana e bashkësisë ndërkombëtare, pa shpjeguar konkretisht se për çfarë bëhet fjalë.

 

Kuvendi Popullor i RS do ta shqyrtojë dorëheqjen e tij pasditen e së hënës, në një seancë që është thirrur menjëherë pas konferencës së tij për media.

 

Kjo është hera e dytë në disa muajt e fundit që Miniqjep dorëheqjedhe paralajmëron se do të jetë sërish mandatar për formimin e Qeverisë së entitetit serb.

 

Më herët ai kishte qenë ministër i Bujqësisë në Republikën Sërpska dhe u emërua kryeministër i entitetit më 2 shtator të vitit të kaluar.

 

Gjykata Kushtetuese e Bosnje e Hercegovinës vendosi më 23 janar se kjo Qeveri nuk ishte kushtetuese, pasi atë e kishte propozuar për mandatar në gushtin e kaluar Millorad Dodik, i cili në atë kohë pretendonte se ishte president i Republikës Sërpska.

 

Sipas Kushtetutës së RS, mandatarin mund ta propozojë vetëm presidenti i entitetit, ndërsa ky post i ishte hequr Dodikut pasi një vendim i gjyqësorit për mosrespektim të vendimeve të përfaqësuesit të lartë, u bë i formës së prerë. Ky vendim ia ndalon Dodikut ushtrimin e funksioneve publike për gjashtë vjet.

 

Disa ditë para vendimit të Gjykatës Kushtetuese të Bosnje e Hercegovinës, Miniq dha dorëheqje. Si mandatar e propozoi ushtruesja e atëhershme e detyrës së presidentit të RS, Ana Trishiq Babiq, dhe ai më pas u bë sërish kryeministër.

 

Deputetët e Partisë së Aksionit Demokratik dhe të Frontit Demokratik në Dhomën e Përfaqësuesve të Parlamentit të Bosnje e Hercegovinës edhe pas këtij emërimi iu drejtuan Gjykatës Kushtetuese të Bosnje e Hercegovinës, duke kërkuar që ai të shfuqizohet.

 

Në ankesën e tyre, ndër të tjera, ata pretendojnë se emërimi i kryeministrit mbi bazën e propozimit të ushtrueses së detyrës së presidentit përbën “shkelje të drejtpërdrejtë dhe të vetëdijshme të parimit të sundimit të ligjit” që burgon nga Kushtetuta e Bosnje e Hercegovinës.

 

Gjykata Kushtetuese e Bosnje e Hercegovinës ende nuk ka dal me një vendim për këtë çështje.

 

Qamil Durakoviq, nënkryetar i RS-së, i ka kërkuar Gjykatës Kushtetuese të RS-së vlerësimin e kushtetutshmërisë së zgjedhjes së Trishiq Babiq në atë funksion, duke pasur parasysh se Kushtetuta e entitetit nuk e njeh funksionin e ushtruesit të detyrës së presidentit.

 

Gjykata Kushtetuese e RS-së më 25 shkurt pezulloi procedurën për vlerësimin e kushtetutshmërisë të emërimit të saj./REL


Bashkëshorti i Vjosa Osmanit i ftuar në Shtëpinë e Bardhë nga Melania Trump

 

Me ftesë të Zonjës së Parë të SHBA-ve, Melania Trump, në kuadër të nismës së saj Fostering the Future Together (FFT), Zotëria i Parë i Republikës së Kosovës, Prindon Sadriu, do të marrë pjesë në takimin inaugurues të Koalicionit Botëror të FFT.

 

Takimi do të zhvillohet më 24 dhe 25 mars në Shtëpinë e Bardhë dhe në Departamentin e Shtetit të SHBA-së.

 

Sipas njoftimit të Presidencës së Republikës së Kosovës, pjesëmarrja e Kosovës në këtë koalicion pritet të krijojë mundësi të reja për nxënësit dhe fëmijët në vend, duke u dhënë atyre akses në projekte dhe programe të kompanive kryesore amerikane të teknologjisë.

 

Në njoftim theksohet se këto iniciativa përfshijnë përdorimin e platformave digjitale të avancuara, inteligjencës artificiale dhe mjeteve të reja edukative, të cilat synojnë të mbështesin zhvillimin, kreativitetin dhe sigurinë online të fëmijëve, duke vendosur në qendër mbrojtjen dhe mirëqenien e tyre.

 

Kosova iu bashkua kësaj nisme ndër shtetet e para në botë me iniciativë të Presidentes së Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani, duke synuar forcimin e mbrojtjes së fëmijëve në epokën e zhvillimit të shpejtë të teknologjisë digjitale.


Përplasje Serbi – Kroaci - Milanović dhe Vučić shkëmbejnë replika në distancë

 

Përplasje në distancë mes presidentit të Kroacisë, Zoran Milanović dhe atij të Serbisë, Aleksandar Vučić. Shkak janë bërë deklaratat e ndërsjella lidhur me armatosjen e Serbisë dhe akuzat për plane sulmi ndaj saj.

 

Milanović deklaroi se nuk e kupton pse Serbia po furnizohet me armë sulmuese ndërsa komentoi edhe deklaratat e Vuçiç sipas të cilit, Kroacia, Shqipëria dhe Kosova do të kishin plane për të sulmuar Serbinë.

 

Presidenti kroat ironizoi këto pretendime, duke thënë se nuk është e qartë se si mund të ndodhte një sulm i tillë. “Si duhet të sulmojmë? Me çfarë? Ne nuk kemi ushtri për këtë. Në fund të fundit, unë vendos për këtë”, – tha Milanović, duke e cilësuar deklaratën e Vuçiçit si të pakuptimtë.

 

Ai shtoi se Serbia po shpenzon shumë për armatim dhe se kjo përfshin edhe sisteme të avancuara duke përmendur blerje armësh nga Kina, Rusia dhe Izraeli. Sipas tij, raketat me rreze të mesme veprimi janë armë të rrezikshme dhe të pazakonta për rajonin.

 

“Është një armë e rrezikshme. Asnjë vend europian nuk e ka, ndërsa tani e ka Serbia”, – tha ai, duke i bërë thirrje Vuçiç të tregojë kujdes me deklaratat e tij.

 

Reagimi i presidentit serb nuk vonoi. Gjatë një vizite në Bajina Bashta, Vuçiç iu përgjigj drejtpërdrejt Milanoviç, duke theksuar se askush nuk do t’i diktojë se çfarë duhet të thotë.

 

“Emri im është Aleksandar Vuçiç dhe jam presidenti krenar i Serbisë. As presidenti kroat dhe as kushdo tjetër nuk do të më diktojnë se çfarë do të them”, – deklaroi ai.

 

Vuçiç pretendoi se Serbia synon paqe dhe stabilitet në rajon, ndërsa shtoi se vendi i tij po forcon kapacitetet mbrojtëse dhe po përparon ekonomikisht.


Analiza në DW/ Pse Serbia po armatoset më tepër se kushdo në rajon?

 

Ndonëse edhe vendet e tjera të rajonit kanë rritur shpenzimet ushtarake, diferenca në volumin e blerjeve mbetet e madhe. Kështu Serbia renditet e 37-ta në botë për importin e sistemeve komplekse të armëve, përpara disa anëtarëve të BE në rajon, si Kroacia dhe Bullgaria.

 

“Rritjen e investimeve në mbrojtje në mënyrën më të dukshme dhe në një kohë më të gjatë e vërejmë në Serbi, ku gjatë dekadës së fundit është krijuar presion për të rinovuar armatimet e trashëguara nga JNA (Ushtria Popullore Jugosllave) dhe lidershipi politik e ka kuptuar vlerën politiko-simbolike. Tensionet me Kosovën ndoshta kanë inkurajuar më tej mendimin, se një arsenal më i fortë është një as i mirë në negociatat me aktorët ndërkombëtarë”, shpjegon për DW Katarina Gjokiç, hulumtuese në SIPRI.

 

Krahas vëllimit më të madh të importeve të armëve, Serbia ka edhe shpenzimet më të mëdha të mbrojtjes në rajon. Në periudhën 2020-2024 vlera reale e buxhetit ushtarak ishte rreth gjashtë herë më e lartë se ajo e Shqipërisë, që është vendi i dytë për shpenzimet ushtarake në Ballkanin Perëndimor. Presidenti serb Aleksandar Vuçiç njoftoi së fundmi se vendi i tij për një vit e gjysëm do të dyfishojë kapacitetin ushtarak.

 

Për analistin ushtarak Aleksandar Radiç ky nuk është një trend i ri. Ai kujton se intensifikimi i armatimit ka nisur në vitin 2016, kur, siç thotë ai, Vuçiç njohu potencialin politik dhe ekonomik të prokurimit të armëve.

 

“Blerja e armëve shpesh bëhet nga motive politike. Ndonjëherë të krijohet përshtypja se vetë ushtria befasohet me ato që merr, sepse së pari kihet parasysh nga kush blihet dhe jo çfarë blihet”, thotë Radiç. “Nëse Vuçiç shkon në Pekin, mund të pritet për shembull, që pas kësaj të fillojnë negociatat për prokurimin e pajisjeve ushtarake nga Kina”, shton ai.

 

Furnizues nga të gjithë anët e botës

 

Sipas të dhënave të SIPRI-t në pesë vitet e fundit Serbia ka importuar sisteme komplekse armësh nga 13 vende të ndryshme. Furnizuesi më i madh ishte Kina, kryesisht falë blerjes së sistemeve të mbrojtjes ajrore me rreze të mesme, ndërsa donacionet më të mëdha erdhën nga Rusia dhe Bjellorusia.

 

Megjithatë kjo strukturë së shpejti mund të ndryshojë, thotë studiuesja e SIPRI, Katarina Gjokić. Nëse zbatohen kontratat tashmë të nënshkruara, Franca dhe Izraeli mund të bëhen furnizuesit kryesorë të Serbisë.

 

“Për mua kjo shumëllojshmëri furnizuesish flet për dy gjëra: së pari Serbia nuk ka një aleat ushtarak dhe së dyti ka para dhe gatishmëri të mjaftueshme, për të marrë kredi për sistemet më të shtrenjta të armëve, gjë që e bën atë një klient tërheqës për eksportues të ndryshëm”, thotë Gjokiç për DW.

 

Turqia dhe SHBA janë partnerë kryesorë të vendeve të tjera në rajon

 

Vendet e tjera të Ballkanit Perëndimor shënojnë një vëllim dukshëm më të ulët të importeve të armëve. Shqipëria është e dyta në rajon, por është në vendin e 103-të në botë, me importe që sipas SIPRI-t janë rreth gjashtë herë më të ulëta se ato të Serbisë. Kosova renditet e 118-ta, Maqedonia e Veriut e 138-ta, Bosnja dhe Hercegovina e 144-ta dhe Mali i Zi i 152-ti në mesin e gjithsej 166 destinacioneve të armëve komplekse në botë.

 

“Vendet e NATO-s në rajon reaguan kryesisht ndaj presionit nga mandati i parë i Trump për rritjen e shpenzimeve ushtarake dhe investimeve në pajisje ushtarake. Pas invazionit të plotë të Ukrainës nga Rusia mund të vërehet një rritje shtesë e porosive për armë”, shpjegon Gjokiç.

 

Në Bosnje dhe Hercegovinë shihet megjithatë një tendencë tjetër. “Nuk vërejmë rritje të ndjeshme të investimeve në ushtri, por më shumë investohet në pajisjet e policisë, gjë që mund të ndikojë në perceptimin e kërcënimit mes dy subjekteve, duke pasur parasysh mënyrën se si është organizuar policia”, shton ajo.

 

Shumica e vendeve të tjera të Ballkanit Perëndimor tradicionalisht mbështeten tek Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe Turqia si furnizuesit dhe donatorët kryesorë të pajisjeve ushtarake. Blerje të tilla shpesh shërbejnë edhe për të forcuar marrëdhëniet politike me aleatët e NATO-s.

 

“Me rritjen e shpenzimeve të planifikuara ushtarake, rajoni bëhet një treg interesant për eksportuesit e tjerë të armëve, në radhë të parë për Francën, nga e cila disa vende presin dërgesa të sistemeve të ndryshme”, thotë Gjokiç. “Dhe marrëdhëniet dypalëshe mes Shqipërisë dhe Italisë janë gjithashtu interesante – Italia i ka dhuruar tashmë Shqipërisë një varkë patrullimi, dhe në përiudhën e ardhshme do të jetë përgjegjëse edhe për dërgimin e automjeteve të lehta të blinduara, që financohen nga Bashkimi Evropian.

 

Rrahja e gjoksit

 

Nga ana tjetër, Katarina Gjokiç thekson se vëllimi i përgjithshëm i armëve të blera në rajon mbetet ende relativisht modest krahasuar me botën. “Kur nga zero blerje merr disa sisteme të reja, kjo mund të duket dramatike. E kombinuar me retorikën luftarake të elitave politike dhe raportimet sensacionale krijon një ndjenjë pasigurie te fqinjët dhe shpesh shërben si justifikim për investime të reja në armatime”, thotë Gjokiç për DW.

 

Një retorikë e tillë ushqehet më tej nga marrëveshjet e nënshkruara së fundmi për bashkëpunimin ushtarak – midis Serbisë dhe Hungarisë, si dhe ndërmjet Kroacisë, Shqipërisë dhe Kosovës – të cilat liderët politikë shpesh i paraqesin si aleanca të reja ushtarake.

 

“Në Shqipëri ekzagjerohet rreziku serb, ashtu si në Serbi politika ekzagjeron rrezikun nga të gjithë rreth nesh. Është një kombinim i politikës dhe i propagandës, që justifikon marrëveshjet e armëve. Kroacia dëshiron një rol të veçantë në rajon, veçanërisht në raport me Serbinë, ndërsa vendet e tjera ndjekin kryesisht trendin më të gjerë rajonal”, vlerëson Radiç.

 

Radiç dhe Gjokiç janë të një mendimi se marrëveshjet e lartpërmendura nuk mund të konsiderohen si aleanca të vërteta ushtarake. “Këto marrëveshje kryesisht kanë të bëjnë me stërvitjet, stërvitjet të përbashkëta ushtarake dhe koordinimin e aktiviteteve, që në masë të madhe do të zhvilloheshin gjithsesi brenda strukturave të NATO-s”, shpjegon Gjokiç.

 

Në rrethana të tilla, shton Gjokiç, NATO mbetet faktori kryesor parandalues në rajon, megjithëse roli i saj i ardhshëm do të ndikohet nga dinamika më e gjerë brenda vetë aleancës. /Nga Sanja Kljajic, DW


Opozita refuzon të takohet me Kurtin përpara se Kushtetuesja të vendosë për dekretin

 

Pavarësisht ftesës së kryeministrit Albin Kurti Përfaqësuesit e partive në opozitë nuk kanë shprehur gatishmëri të flasin për presidentin, përpara se Kushtetuesja të vendosë në çështjen që i është adresuar javën e shkuar.

 

Në një komunikatë të lëshuar nga Partia Demokratike është shprehur gatishmëri për takime, por jo në kohën kur ka kërkuar Kurti.

 

“Në rrethanat aktuale, duke pasur parasysh se Gjykata Kushtetuese ka vendosur masë të përkohshme që pezullon procesin e zgjedhjes së Presidentit dhe çdo veprim të mëtejshëm të Kuvendit në këtë drejtim, PDK vlerëson se është e domosdoshme të pritet vendimi përfundimtar i Gjykatës, i cili pritet deri më 31 mars dhe që do të qartësojë hapat e mëtejmë institucionalë”, thuhet në komunikatën e PDK-së.

 

Në këtë frymë është edhe përgjigjja e kryetarit të Lidhjes Demokratike, Lumir Abdixhiku.

 

“E kam njoftuar se do t’i përgjigjem pozitivisht kësaj ftese në ditën e parë pas verdiktit të Gjykatës Kushtetuese. Duke qenë se çështja e zgjedhjes së presidentit është tashmë në shqyrtim të Gjykatës Kushtetuese, duhet të kuptojmë se koha jonë politike ndalon përkohësisht, ndërsa koha e dëgjimit kushtetues merr fjalën në pavarësinë e saj”, ka thënë Abdixhiku.

 

Por, në Aleancën për Ardhmërinë e Kosovës thanë se Kurti ka qëllim ta çorientojë opozitën.

 

“Ftesa e Kurtit për takime me opozitën është përpjekje për ta përmbysur narrativën e bllokadës që e ka krijuar vetë dhe njëkohësisht për të dërguar presion ndaj Gjykatës Kushtetuese. Në pamje të parë duket konstruktiv, por në fakt po e përgatit terrenin që, nëse nuk ka epilog pozitiv, sipas tij, fajin ta hedhë mbi opozitën dhe Gjykatën”, ka deklaruar Tahiri.

 

Njohës të çështjeve kushtetuese kanë dhënë interpretime të ndryshme sa i përket verdiktit që do ta nxjerrë Gjykata.

 

Disa nga ta kanë vlerësuar se dekreti për shpërndarjen e Kuvendit është antikushtetues dhe se do të jepet sërish mundësi për zgjedhjen e presidentit, brenda 60 ditëve nga fillimi i procedurës.

 

E të tjerë kanë vlerësuar se më 5 mars është konsumuar afati 30-ditor për zgjedhjen e presidentit dhe se Kushtetuesja do ta validojë dekretin që u hap rrugë zgjedhjeve të parakohshme.

 

Më 5 mars, për mungesë kuorumi prej 80 deputetësh, Kuvendi dështoi ta zgjedhë presidentin, në mesin e kandidatëve Glauk Konjufca dhe Fatmire Kollçaku.

 

Një ditë pas, presidentja Vjosa Osmani shpërndau Kuvendin me dekret.

XS
SM
MD
LG