Lidhje


Trump përballet me një ngërç për luftën në Iran

 

Duke dështuar të përcaktojë qartë një objektiv apo një strategji daljeje — dhe të bindë publikun amerikan për një luftë të re në Iran — Presidenti Donald Trump gjendet në një ngërç, vetëm disa javë pasi ka nisur konflikti.

 

Kësaj i shtohet edhe dorëheqja protestuese, shumë e bujshme, e një zyrtari të lartë amerikan të kundërterrorizmit të martën, i cili deklaroi publikisht se Republika Islamike “nuk përbën asnjë kërcënim të menjëhershëm për vendin tonë” dhe se nuk mund “me ndërgjegje të pastër të mbështesë luftën në vazhdim në Iran.”

 

Trump ka deklaruar vazhdimisht se Irani është “shkatërruar” nga goditjet amerikane dhe izraelite, duke lënë të kuptohet se ndodhet në një pozicion për të shpallur fitoren.

 

Por lideri republikan nuk ka shkuar deri aty — dhe për arsye të mirë.

 

Për t’i dhënë fund një lufte duhen të dyja palët, përveç rastit kur kundërshtari kapitullon.

 

Irani, megjithëse i dobësuar rëndë ushtarakisht dhe politikisht nga një valë sulmesh ajrore që nisën më 28 shkurt, nuk ka shprehur asnjë qëllim për t’u dorëzuar.

 

Ndërsa Trump ka thënë se SHBA ka shkatërruar flotën detare iraniane, raketat balistike dhe një pjesë të madhe të lidershipit të tij, mediat amerikane raportojnë se ai nuk ka parashikuar plotësisht aftësinë e mbetur të Iranit për kundërpërgjigje të gjera.

 

Kjo mund të jetë pikërisht problemi kryesor për Trump.

 

Ndërsa lufta hyri në javën e tretë, çmimet e naftës u rritën ndjeshëm, ndërsa dhuna u përhap në të gjithë Lindjen e Mesme, nga Libani deri në Gjirin Persik — përfshirë edhe sulme ndaj ambasadës amerikane në Irak.

 

Në këtë kontekst, presidenti amerikan po paguan koston e vendimit për t’iu bashkuar Izraelit pa një mandat të qartë dhe pa konsultuar Kongresin apo aleatët e tij ndërkombëtarë.

 

Vendet evropiane dhe aleatë të tjerë refuzuan në mënyrë të tërthortë kërkesat e Trump për ndihmë në ngushticën e Hormuzit, rrugë detare jetike që është bllokuar në mënyrë efektive nga Irani.

 

Të martën, Trump ndryshoi qëndrim, duke deklaruar se nuk kishte më nevojë për ndihmën e tyre.

 

Në një pranim të rrallë, Trump tha të hënën se ishte befasuar nga kundërpërgjigjet iraniane ndaj vendeve të Gjirit — nga Arabia Saudite deri në Katar — pavarësisht paralajmërimeve të përsëritura nga Teherani.

 

“Ata nuk duhej të sulmonin gjithë këto vende të tjera në Lindjen e Mesme,” tha Trump për Iranin. “Askush nuk e priste këtë. U befasuam.”

 

Ngërç diplomatik

 

Richard Haass, president nderi i Council on Foreign Relations, tha në një analizë të fundit se “ndërsa Shtetet e Bashkuara e nisën këtë konflikt vetë, për ta ndalur atë do të nevojitet miratimi si i Izraelit ashtu edhe i Iranit.”

 

“Sa më shumë të zgjasë kjo luftë, aq më shumë balanca mes kostove dhe përfitimeve anon nga kostot,” shtoi ai.

 

Për SHBA-në, përtej dobësimit afatgjatë të Iranit, fitorja do të nënkuptonte rikthimin e trafikut detar në ngushticën e Hormuzit për të stabilizuar furnizimin global me naftë, si dhe ndalimin e sulmeve të Teheranit ndaj fqinjëve të tij.

 

Megjithatë, shumë analistë vlerësojnë se kjo nuk mund të arrihet vetëm përmes forcës ushtarake.

 

Rruga diplomatike është ngushtuar ndjeshëm, por mbetet ende një opsion dhe do të varet pjesërisht nga vullneti i Republikës Islamike.

 

Pyetja mbetet: kush do të ulet në tryezën e negociatave?

 

“Në këtë pikë nuk ka zgjidhje ideale, vetëm alternativa më pak të këqija,” tha Sina Toossi.

 

“Skenari më realist është një deeskalim i negociuar që u lejon të gjitha palëve të ruajnë fytyrën. SHBA mund të pretendojë se ka dobësuar kapacitetet e Iranit, ndërsa Irani mund të pretendojë se ka përballuar presionin dhe ka treguar se mund të kundërpërgjigjet,” shtoi ai.

 

Në një plan më të gjerë, ai theksoi se “stabiliteti në Gjirin Persik kërkon në fund të fundit një lloj marrëveshjeje me Iranin.”

 

Mona Yacoubian, drejtuese e programit për Lindjen e Mesme në CSIS, u shpreh se rajoni “po jeton aktualisht skenarin e tij më të keq.”

 

“Qeveritë e Gjirit do të duhet të gjejnë një rrugë përpara që pranon praninë e qëndrueshme të Iranit në rajon,” tha ajo.

 

Ndërkohë, aleatët e SHBA-së nuk e fshehin më frustrimin e tyre.

 

Kancelari gjerman Friedrich Merz deklaroi të hënën se lufta e SHBA-së kundër Iranit nuk është çështje e NATO-s dhe se Berlini nuk do të përfshihet në konflikt apo të ndihmojë në hapjen e qarkullimit në ngushticën e Hormuzit.

 

Merz theksoi se bisedimet për një zgjidhje diplomatike nuk mund të nisin pa deklarimin nga ana e SHBA-së dhe Izraelit se kanë arritur objektivat e tyre ushtarake.


Cilat figura kryesore iraniane janë vrarë në sulmet e SHBA-së dhe Izraelit?

 

Sulmet ajrore të Shteteve të Bashkuara të Amerikës dhe Izraelit ndaj Iranit kanë vrarë disa figura të larta politike dhe ushtarake, duke goditur udhëheqjen thelbësore të Republikës Islamike. Ndërkohë, lufta rajonale po dëmton theksueshëm tregjet e energjisë dhe transportin global.

 

Agjencia e lajmeve Reuters ka raportuar të mërkurën (18.03.2026) për disa nga figurat më të shquara të vrara nga sulmet amerikano-izraelite:

 

Lideri suprem                     

 

Ajatollah Ali Khamenei, i cili si lider suprem që nga viti 1989 vendosi kontroll të hekurt mbi Iranin, ndërsa rrënjosi armiqësinë ndaj SHBA-së dhe Izraelit, u vra në moshën 86-vjeçare në një sulm ajror amerikano-izraelit në kompleksin e tij më 28 shkurt.

 

Sundimi i tij prej më shumë se tre dekadash u shënua nga konsolidimi i pushtetit përmes aparatit të sigurisë dhe zgjerimit të ndikimit rajonal të Iranit, edhe pse tensionet mbi programin e tij bërthamor e çuan vazhdimisht drejt konfrontimit me Perëndimin.

 

Zyrtarët e lartë

 

Ali Larijani, sekretar i Këshillit Suprem të Sigurisë Kombëtare dhe aparatçik veteran i pushtetit, u vra në moshën 67-vjeçare në një sulm ajror amerikano-izraelit në zonën Pardis më 17 mars, së bashku me djalin dhe një nga zëvendësit e tij, raportuan mediat iraniane.

 

Ish-komandant i Gardës Revolucionare dhe negociator i programit bërthamor, ai ishte këshilltar i ngushtë i liderit suprem të vrarë dhe luajti rol të rëndësishëm në formësimin e sigurisë dhe politikës së jashtme të Iranit.

 

Esmail Khatib, ministri i Inteligjencës i Iranit, u vra në një sulm izraelit më 18 mars. Klerik dhe politikan i linjës së ashpër, ai punoi në zyrën e Ajatollah Ali Khameneit dhe u mentorua prej tij, përpara se ta merrte drejtimin e aparatit civil të inteligjencës në gusht 2021.

 

Ali Shamkhani, këshilltar i ngushtë i Khameneit dhe figurë kyçe në politikën e sigurisë dhe programit bërthamor të Iranit, u vra në sulmet amerikano-izraelite në Teheran më 28 shkurt.

 

Ai më parë i kishte mbijetuar një sulmi në shtëpinë e tij gjatë luftës 12-ditore të qershorit 2025 midis Izraelit dhe Iranit.

 

Komandantët e lartë ushtarakë

 

Mohammad Pakpour, komandant i përgjithshëm i Gardës Revolucionare të Republikës Islamike të Iranit, forca më e fuqishme ushtarake e Iranit, u vra në sulmet e 28 shkurtit në Teheran, kanë shkruar mediat shtetërore iraniane. Ai u ngjit në radhët e Gardës Revolucionare pasi paraardhësi i tij, Hossein Salami, do të vritej në luftën 12-ditore në qershorin e vitit 2025.

 

Aziz Nasirzadeh, ministri i Mbrojtjes i Iranit dhe oficer karriere i forcave ajrore, u vra në të njëjtën valë sulmesh që synonin udhëheqjen e lartë në Teheran më 28 shkurt, sipas burimeve të Reutersit. Ai pati rol kyç në planifikimin ushtarak dhe politikën e mbrojtjes.

 

Abdolrahim Mousavi, shefi i shtabit të forcave të armatosura të Iranit, u vra në sulmet e 28 shkurtit gjatë atij që media iraniane e quajti takim të udhëheqjes së lartë në Teheran. Ai ishte përgjegjës për koordinimin e degëve ushtarake të Iranit dhe mbikëqyrjen e forcave konvencionale.

 

Gholamreza Soleimani, komandant i forcës paramilitare iraniane, Basij, u vra në sulmet e SHBA-së dhe Izraelit më 17 mars, sipas medias shtetërore iraniane. Oficer i lartë i Gardës Revolucionare, ai udhëhoqi forcën qendrore për sigurinë e brendshme dhe zbatimin e autoritetit shtetëror.


Alarmohen autoritetet në SHBA, dron mbi bazat ku qëndron Rubio dhe Hegseth

Shqetësimi u ngrit në Uashington pasi dronë me origjinë të panjohur u panë mbi një bazë ushtarake ku banojnë zyrtarë të lartë qeveritarë. Prania e këtyre dronëve ka ngritur alarmin dhe ka çuar në rritjen e masave të sigurisë, ndërsa autoritetet përpiqen të sqarojnë origjinën e tyre.

 

Sipas një raporti të Washington Post , zyrtarët amerikanë kanë vëzhguar vazhdimisht dronë që fluturojnë mbi Fort McNair, një bazë ushtarake në Uashington ku ndodhen Sekretari i Shtetit Marco Rubio dhe Sekretari i Mbrojtjes Pete Hegseth. Origjina e dronëve mbetet e panjohur, gjë që ka alarmuar agjencitë përkatëse dhe ka çuar në rritjen e mbikëqyrjes së zonës.

Read more ...


Erdoğan thirrje botës islame: Bashkohuni ose rajoni do të përfshihet nga flakët!

 

Bota islame duhet të lërë mënjanë dallimet dhe rivalitetet, veçanërisht në kushtet e paqëndrueshmërisë në rritje për shkak të luftërave dhe konflikteve të armatosura në rajon, ka deklaruar presidenti Recep Tayyip Erdoğan.

 

“Ne të gjithë duhet të bëjmë pjesën tonë për ta shuar këtë zjarr përpara se të përhapet më tej dhe për të parandaluar humbje të tjera jetësh. Dua ta theksoj veçanërisht këtë: si myslimanë, duhet të parandalojmë që konkurrenca dhe mosmarrëveshjet të na dobësojnë,” tha Erdoğan gjatë një aktiviteti në kryeqytetin turk më 16 mars.

 

Erdoğan iu referua ndërhyrjeve të vazhdueshme izraelite në Gaza dhe luftës SHBA-Izrael kundër Iranit, e cila tashmë është përhapur në vendet e Gjirit dhe në Ngushticën e Hormuzit, një kalim strategjik për naftën dhe produktet ushqimore drejt tregjeve botërore.

 

“Duke nisur nga rrethina jonë e afërt, shumë pjesë të rajonit dhe hapësirës sonë të përbashkët kulturore po përballen sot, fatkeqësisht, me luftëra, kriza dhe vuajtje,” tha presidenti, duke theksuar se dhjetëra mijëra civilë, përfshirë fëmijë, janë vrarë si pasojë e këtyre krizave.

 

Duke nënvizuar se bota islame po kalon një periudhë shumë të vështirë për shkak të zhvillimeve gjeopolitike, Erdoğan u bëri thirrje vendeve myslimane “të lënë mënjanë debatet që kanë vazhduar për shekuj dhe t’i zgjidhin ato më vonë, gjatë kësaj periudhe kritike prove”.

 

Bota islame duhet të mbështesë njëra-tjetrën dhe të shërojë plagët e saj, tha presidenti, duke shtuar: “Duhet të bëjmë që solidariteti dhe arsyeja e përbashkët të mbizotërojnë, veçanërisht në këtë kohë.”

 

Erdoğan rikujtoi gjithashtu se një pjesë e madhe e vuajtjeve të sotme burojnë nga politikat e botës perëndimore pas Luftës së Parë Botërore.

 

“Duhet ta kujtojmë të gjithë këtë: nëse lejojmë që skenarët e ndyrë dhe të përgjakshëm të shkruar një shekull më parë të rikthehen sot, as ne dhe as ata që marrin pjesë, me dashje apo pa dashje, në këtë lojë nuk do të mund të përballojnë pasojat,” tha ai.

 

Ai theksoi edhe një herë se uniteti mes myslimanëve është i domosdoshëm për të parandaluar gjakderdhje të mëtejshme në rajon dhe shprehu dëshirën që së shpejti të ndërtohet një klimë paqeje.


NATO vendos sistem të dytë Patriot në İncirlik pas raketave iraniane – tensioni ushtarak në kulm!

 

Ministria e Mbrojtjes njoftoi më 18 mars se NATO po vendos një bateri të dytë raketore Patriot në bazën ajrore të İncirlikut në jug të Turqisë, vetëm pak ditë pasi një raketë e tretë balistike nga Irani u rrëzua.

 

Sistemi do të vendoset “krahas sistemit ekzistues Patriot spanjoll që ndodhet tashmë” në këtë bazë, cituan mediat lokale një zëdhënës të Ministrisë së Mbrojtjes.

 

Sipas ministrisë, që nga 4 marsi, sistemet e mbrojtjes ajrore të NATO-s në Mesdheun Lindor kanë interceptuar tre raketa të lëshuara nga Irani drejt Turqisë. Ndërhyrja më e fundit ndodhi më 13 mars mbi İncirlik.

 

Baza ajrore e İncirlikut është përdorur më parë nga Shtetet e Bashkuara për operacione kundër ISIS-it dhe për zbatimin e një zone ndalim-fluturimi mbi Irakun verior.

 

Vendosja e fundit, e koordinuar nga Komanda Ajrore Aleate e NATO-s në Ramstein të Gjermanisë, mund të përfshijë një bateri të avancuar PAC-3, raportoi Bloomberg.

 

Ndërkohë, NATO vendosi javën e kaluar një tjetër bateri PAC-3 në provincën lindore të Malatyas për të mbrojtur një sistem radarik paralajmërues të hershëm që përdoret nga aleanca për monitorimin e aktivitetit raketor në të gjithë Lindjen e Mesme.

 

Mbetje nga interceptori i përdorur për të neutralizuar raketën e lëshuar më 4 mars ranë pranë terminalit të naftës në Ceyhan, duke nxjerrë në pah rreziqet e mundshme për infrastrukturën kritike energjetike në kushtet e tensioneve.

 

Baza ajrore e İncirlikut strehon personel nga Shtetet e Bashkuara, Katari, Spanja dhe Polonia, së bashku me forcat turke.

 

Pavarësisht përparimeve në industrinë e saj të mbrojtjes, Turqia ende nuk ka një sistem të plotë të zhvilluar të mbrojtjes ajrore me rreze të gjatë dhe është mbështetur në asetet e NATO-s në rajon për të përballuar kërcënimet e fundit raketore.

XS
SM
MD
LG