Prifti protestant sionist, ministri Ermal "Raketa" në qendër të korrupsionit dhe tradhëtisë kombëtare në qeverinë Rama
Ministri i Mbrojtjes Ermal Nufi është vendosur në qendër të një debati gjithnjë e më të rëndë pas publikimit të audiopërgjimeve nga Arben Ahmetaj për KAYO-n, kompanitë private të lidhura me industrinë ushtarake dhe biznesmenin Ron Yeffet. Por çështja nuk mbështetet më vetëm mbi akuzat e Ahmetajt. Tashmë, kontradikta më e fortë vjen nga vetë Ministria e Mbrojtjes.
Më 23 prill 2026, Nufi deklaroi në Kuvend se kompania Advanced Arms Technology prodhonte armë dhe se ato ishin tashmë “në përdorim në konflikte diku”. Deklarata ishte e qartë: jo një projekt i ardhshëm, por armë të prodhuara dhe të përdorura në terren.
Pesë muaj më vonë, zëvendësministrja e Mbrojtjes Blerina Abrazhda ka dhënë një version dukshëm tjetër. Sipas saj, 95% e modernizimit të Ministrisë bëhet me kompani të huaja, industria shqiptare e mbrojtjes është ende në fazat fillestare, në Shqipëri nuk bëhet ambalazhim armësh dhe, mbi të gjitha, “Shqipëria sot nuk eksporton armatim”.
Këtu lind pyetja që nuk mund të shmanget: nëse Shqipëria nuk eksporton armë, si kanë përfunduar në konflikte armët që Nufi tha se prodhoheshin nga AAT?
Pikëpyetjet shtohen edhe nga të dhënat e raportuara për vetë kompaninë, e cila rezulton me vetëm dy të punësuar. Kjo nuk provon automatikisht mungesë kapaciteti prodhues, por e bën të domosdoshme transparencën mbi fabrikën, linjat e prodhimit, sasinë, licencat dhe destinacionet.
Në të njëjtën kohë, audiot e publikuara nga Ahmetaj pretendohet se përmbajnë biseda ku flitet për armë dhe municione të sjella nga jashtë, për modele partneriteti ku shteti hyn si ortak minoritar dhe përmendet edhe emri i Nufit si kontakt institucional. Këto pretendime ende nuk janë prova penale, por janë mjaft serioze për të kërkuar verifikim dokumentar.
Në qendër të gjithë skemës ndodhet KAYO, kompania shtetërore që bashkëpunon me privatët në industrinë e mbrojtjes. Pikërisht këtu qëndron problemi më i madh i transparencës: kur shteti bëhet ortak me privatin dhe më pas blen produkte nga struktura ku vetë është ortak, kontrolli duhet të jetë maksimal.
Abrazhda ka deklaruar se emri i Ron Yeffet nuk figuron në kontratat e Ministrisë së Mbrojtjes. Por kjo nuk mbyll çështjen, sepse pyetja është nëse Yeffet ose kompanitë ku ai ka interesa shfaqen në hallkat pas KAYO-s, te partneritetet, furnitorët apo kompanitë e përbashkëta.
Situata sot mund të përmblidhet në një kontradiktë të thjeshtë:
Nufi thotë se prodhojmë armë që përdoren në konflikte.
Abrazhda thotë se Shqipëria nuk eksporton armatim dhe industria është ende në fillim.
Të dyja nuk mund të qëndrojnë pa një shpjegim të plotë.
Prandaj ministri nuk ka nevojë të përgjigjet me retorikë, por me dokumente: çfarë armësh janë prodhuar, ku, sa, nga kush, me çfarë licence dhe në cilin vend kanë përfunduar.
Sepse pas gjithë zhurmës së kësaj jave mbetet një pyetje që është njëkohësisht politike, institucionale dhe e sigurisë kombëtare:
Nëse Shqipëria nuk eksporton armë, ku shkuan armët që vetë ministri tha se po përdoren në konflikte?