Ahmetaj hap “dosjen e zezë”: Nga inceneratorët dhe AKSHI te armët e Ron Yeffet, fijet bashkohen te Rama
Ish-zëvendëskryeministri Arben Ahmetaj ka lëshuar një seri akuzash të forta ndaj qeverisë, SPAK-ut dhe kryeministrit Edi Rama, duke i paraqitur aferat e viteve të fundit jo si episode të shkëputura korrupsioni, por si pjesë të një strukture të organizuar që, sipas tij, vazhdon të kontrollojë financat, pronat dhe institucionet e shtetit.
Në intervistën për “Çim Peka Live”, Ahmetaj renditi inceneratorët, AKSHI-n, Tunelin e Llogarasë, aksin Thumanë–Kashar, tenderat e rrugëve, sektorin energjetik dhe Kadastrën si fusha ku, sipas tij, janë zhvilluar abuzime të mëdha pa u goditur qendra reale e vendimmarrjes.
“Segmentet e SPAK-ut kanë çmontuar bulonat, jo strukturën”, deklaroi Ahmetaj, duke pretenduar se mekanizmi i ngritur rreth Edi Ramës dhe Belinda Ballukut jo vetëm që nuk është cenuar, por është bërë “më i fortë se kurrë”. Sipas tij, ndikimi i kësaj strukture vazhdon në AKSHI, Autoritetin Rrugor, energjetikë dhe Kadastër, ndërsa Balluku vijon të ushtrojë ndikim edhe mbi emërimet ministrore.
Në qendër të denoncimit të ri të Ahmetajt është edhe biznesmeni amerikano-izraelito-shqiptar Ron Yeffet, të cilin ish-zëvendëskryeministri e paraqet si një person me lidhje të hershme me Ramën dhe me interesa që shtrihen nga borxhi publik dhe pronat shtetërore deri tek industria ushtarake.
Sipas Ahmetajt, Yeffet zotëron 49 për qind të kompanisë TIMAK, ndërsa kjo e fundit kontrollon 80 për qind të TIMAK Defence. Vetëm 20 për qind e kompanisë së përbashkët zotërohet nga shteti përmes KAYO-s. Ahmetaj pretendon se ky raport nuk përfaqëson modernizimin e industrisë së mbrojtjes, por një mekanizëm përmes të cilit kapitali dhe asetet publike vendosen në funksion të interesave private.
Në të njëjtën skemë ai përmendi TIMAK Special Vehicles, TIMAK Defence, kompaninë shtetërore KAYO, UNO 18, Advanced Arms Technology, biznesmenen Arjeta Puca dhe ministrin e Mbrojtjes Pirro Vengu. Ahmetaj hodhi gjithashtu pretendime për përfshirjen e Ermal Nufit, të cilin e quajti “Ermal Raketa”, si dhe kërkoi hetimin e një rasti të pretenduar të kapjes në Itali të një furgoni me raketa lufte.
Sipas tij, armë të ardhura nga Afrika paketohen në Shqipëri dhe dërgohen më pas drejt zonave të konfliktit. Këto deklarata mbeten akuza publike të Ahmetajt dhe deri tani nuk janë provuar me një vendim gjyqësor.
Ahmetaj pretendoi se TIMAK Defence ka vetëm 14 punonjës dhe një kosto vjetore rreth 140 mijë euro, por ka përfituar një tender prej 3.1 milionë eurosh. “Nuk ka investuar asgjë, ka futur tubin në buxhetin e shtetit”, ishte akuza e tij ndaj Yeffet dhe mënyrës së funksionimit të kompanisë.
Ish-zëvendëskryeministri riktheu edhe pretendimin se Rama i kishte kërkuar në vitin 2018 që borxhi i Shqipërisë t’i kalonte privatisht Ron Yeffet, kërkesë që Ahmetaj thotë se e kishte refuzuar. Ai përmendi gjithashtu një projekt të mëparshëm për dhënien e godinës së Ambasadës shqiptare në Nju Jork për zhvillim ndërtimor të lidhur me Yeffet.
Një tjetër pjesë e denoncimit lidhet me një audiopërgjim të pretenduar të janarit 2026 dhe me një interceptim tjetër rreth treorësh në Monako. Sipas Ahmetajt, materiali i Monakos ka në qendër Ramën, të cilin ai e quan “kreu i organizatës”, dhe përmban të dhëna për një tjetër seri veprash të lidhura me krimin e organizuar. As autenticiteti dhe as përmbajtja e plotë e këtij materiali nuk janë verifikuar në mënyrë të pavarur.
Në listën e çështjeve për të cilat kërkoi përgjigje nga drejtësia, Ahmetaj përfshiu edhe Marinën e Durrësit, ish-drejtues të Kadastrës, çështjen Becchetti dhe një dëm prej 132 milionë eurosh që ai ia atribuoi vendimmarrjes së Ramës.
Ai pretendoi gjithashtu se vetëm nga një telefon celular dalin të dhëna për 12 udhëtime me avionë charter, ndërsa iu referua raporteve të Kontrollit të Lartë të Shtetit për të argumentuar përmasën e dëmit financiar.
Sipas Ahmetajt, SPAK-u po godet individë ose elemente anësore, ndërsa lë të paprekur mekanizmin që prodhon tenderat, transferon pronat publike dhe shpërndan paratë e buxhetit. Akuza e tij është se inceneratorët, AKSHI, Tuneli i Llogarasë, Thumanë–Kashari, energjia, Kadastra, Marina e Durrësit dhe skema KAYO–TIMAK–Ron Yeffet nuk janë dosje të palidhura, por pjesë të së njëjtës arkitekturë pushteti.
Në këtë panoramë, Ahmetaj e lidhi edhe fatin e protestës me mbijetesën politike të vendit: “Në qoftë se ky arrin ta gëlltisë protestën, nuk ka Shqipëri. U mbyt protesta, vdiq Shqipëria, fitoi kanceri.”